आपणी मातभोम नै निरखती बेळा

अैड़ो क्यूं लागै कै

आपां री मूर्खतावां पिचका दिया है

इण रै गुलाबी गालां नै मुच्योड़ै पींपै दांई

अर का बखत री नासमझ हवावां

उडायगी इण री चमक

खिंडाय दीना केस

सूख्योड़ी सींवण दांई।

इण री आख्यां यूं लागै

जाणै नानकियै री काच आळी गोळ्यां पड़ी है

पोळी आगली गिब्बा में।

इण पिचक्योड़ै गालां नै उभारण सारू

आओ आपां आपणै रगत में गर्मी लावां

अर कैद कर नाखां

नासमझ हवावां नै।

मुठ्ठी अेक चानणो लेय’र

आओ आंजां

इण री काच आळी गोळियां-सी

पथराईज्योड़ी पूतळ्यां

जिण सूं भळै बावड़ै

सागी दिव्या-दीठ।

स्रोत
  • पोथी : जागती-जोत ,
  • सिरजक : गंगादास ,
  • संपादक : माणक तिवारी ‘बंधु’ ,
  • प्रकाशक : राजस्थानी भाषा साहित्य एवं संस्कृति अकादेमी, बीकानेर (राज.) ,
  • संस्करण : अप्रेल, अंक - 02
जुड़्योड़ा विसै