पीड़ भुळावण मिनख बापड़ो
दूजी पीड़ मुलावै!
समझ आसरो जिण-जिण पर बो
निज रो मन पतियासी,
बै सगळा-ही बिना नींव रा
किणरो भार उठासी,
अणजोरी रा हाथ भरम नै
झालो दे’र बुलावै!
छळतो रैवै समै ठगोरो
भोळै मन री आसा,
अण सैंदी आंगळी पकड़ले
डरपीज्योड़ी सांसां,
नैण-भूण पर नित सुपना री
लाव तिसळती जावै!
कुदरत रा सैंजोर बळद
रुत री बैली नै खींचै,
मिनख आस रै पाणी सूं नित
दे’रो दरखत सींचै,
घाणी री फेरी दळ-दळ नै
तिल रो तेल बणावै!