बरस बीतग्या—
हरी घास रै उण कूणै में
बाथां बंधिया मरद-लूगाई
नैण-नैण में नैण ढाळता,
सांस पीवता, भूल, जीवता जूण पराई,
ज्यूं ऊभा हा!
सोचूं हूं—
बै भावैजोग मिल्या हा,
अबै बिछड़ग्या व्हैला!
छानै-ओलै प्रीत करी ही—
कांकण-डोरै बंधग्या व्हैला!
कुण जाणै अब तांई दोनूं मरग्या व्हैला!
पण तो ई—
जद भी जाऊं इण बाग फिरण नै
अै कनेर रा फूल-फूल्या फूल न दीसै
हरसिंगार री अै झड़ती कळियां थम जावै,
हरियाळी मर जावै सगळी!
जीवै फगत बाग में बै ई—
हरी घास रै उण कूणै में
बाथां बंधिया मरद लुगाई
नैण-नैण में नैण ढाळता,
सांस पीवता, भूल, जीवता जूण पराई।