(1)
तूं भीतर सूं बतळाजे अे
तन भीतरली नार!
खुड्डी काची गार की हेली
चूल्लै ऊपर घ्यार।
भक-भक बळती बासते
ओ रोट्या को संसार।
तूं भीतर बैठ बतळाजे
तन भीतरली नार।
बाहिर पिंजरो सोवणो, हेली
काया रो सिणगार।
उल्टा पुल्टा कामड़ा अे
कर देसी बेस्सार।
तूं सावळसिर समझाजे अे
तन भीतरली नार।
भीतर घट में झेरणो, हेली
चकरी डोर फिराय।
छाछ छिणां में निसरगी, तूं
घी की डळी खिराय।
तूं भेद तणो बताजे अे
तन भीतरली नार।
नीम निमोळी खायग्या, हेली
मीठा होय मुसकाय।
धोळा-धोळा ढिंगड़ा अे
मिनखां नैं भरमाय।
तूं साचलड़ी सुणाइजे अे
तन भीतरली नार।
पाणी निरबळ हुयग्यो, हेली
गुस्सै में गरणाय।
भीतर बड़गी मिंढकी आ
नहावड़ती टरराय।
तूं साची बात बताजे अे
तन भीतरली नार।
भीतर देखै छांणकर हेली
छांणै निजर फिराय
टोपो लागै जीव रै, जुग
लांपो रैयो लगाय।
तूं सीध करी बताजे अे,
तूं भरम तणो मिटाजे अे
तन भीतरली नार।
(2)
तूं बातां में मत आजे अे
कपटी रोपै थाम!
भीतर मैला कापड़ा, हेली
मेळां सूं मिट जाय।
साच सरीखी चीज नैं तूं
मिसरी कर सिमराय।
तूं साच तणी परकासे अे
आखा छोड’र काम।
राज काज रा कामड़ा, हेली
कपट भर्या भरमाय।
ऊपर हेला साच रा, हेली
भीतर झूठ मुसकाय।
तूं झूठा नै झूठाजे अे
कर कै चौड़ै आम।
पूरो तोलै बात में, हेली
ताखड़ियां उड़ जाय।
झूठी बातां साख की, हेली
कुण करसी बिसवास!
तूं बिसवासां मिलाजे अे
झूठां देय लगाम।
ऊपर धोळा धोळिया, हेली
कपड़ा में छिप जाय।
विकासां रा दामड़ा अे
कोरा ई गिट जाय।
काळा नै चौड़ै लाजे अे,
कपट खोल तमाम।
भीतर देखै, फेर कैवै, हेली
तोलै बात दिखाय।
अै मारकणी गाय रा
ढांडा बणकर खाय।
तूं सोटकड़ा संभळाजे अे,
मिनख नींज्या हार।
(3)
हेली नै हेलो दीजे अे
घर भीतरली नार!
तन मन दोनूं सूखगा हेली
सूखी जळ की धार।
पाणी सूख्यो साख रो, अे
डूबण का आसार।
तूं हाथ पकड़ समझाजे अे
घर भीतरली नार।
भीतर मन का आसरा, हेली
काळा चिंण्या कमठांण
चोखी चोखी चोखली
सै बातां दिनी टाळ।
तूं मिनख सूं बतळाजे अे,
घर भीतरली नार।
हाथ तराजू ग्यान को, हेली
साच तणी मुसकाय।
टिल्लो देकर तोलगी, तूं
नहीं करी पिछांण।
तूं मिनखां में बड़ जाजे अे
घर भीतरली नार।
सुरग सरीखी भौम पर, हेली
रोळा रोपी लाड़।
बिना अकल रा तूमड़ा अे
कर देसी दो फाड़।
तूं मिनखां नै समझाजे अे,
घर भीतरली नार।
काजी लेगो चीमटो हेली
काळा वस्तर धार।
बिना गरू की नावड़ी आ
डूबैली मझधार।
तूं गैलां नैं समझाजे अे
घर भीतरली नार।
सत पर मारग सोवणा हेली
सत पथ भम्यो नीं जाय।
बीचै मारग भरम था हेली
गैरी चूंध चढ जाय।
तूं मिनख नै समझाजे अे,
घर भीतरली नार।
भीतर भणतो यूं कैवै, हेली
जग रो करो विचार।
माटी तन री मांटली आ
हूज्यावैली गार।
तूं भीतर मन समझाजे अे
घर भीतरली नार।