जाग्यो पैली ई जाग्यो
म्हारै सूं पैली कोई
रोयो रात्यूं—
दुखियो अेक कबीर।
जागूं मैं ई जागूं
धरती रूपाळी री देही
ओढ्यां तारां छाई रात
अडोळो थारै बिन हद भांत—
धरती छाती थन जाणै अेकलो!