पाणी री छोळ
अेक तट सूं बीजै तट तांई
पूगती-पूगती अदीठ हुय जावै
पण,
सत्ता री कूंत नीं है सो'री
जळ री लै'रां
लेवै जद करवट
तूट जावै तट-बंध
बिधूंस रै डर सूं
कांप जावै पासाण हिड़दै!
पण, फिड़काबाज
छोळां रै हबोळां मांय
अस्तित्व सारू करै खेचळ
जळ-मंथण
समेट लेवै भंवर बण’र
अलेखूं आसियाणा उजाड़ण पछै
जड़ता नै
फेरूं ई खुसामदी
घायल हिड़दां माथै
मिठबोलै मिजाज सूं
जळ-भंवर मांय बिछाय नै जाळ
ढूंढतो रैवै आपरो अस्तित्व!
जळधारावां
आपरै सैसफणां साथै
बिकराळ बण'नै फैल जावै—
जकड़ लेवै उणनै
डूब जावै इण भांत
फिड़काबाज नाव डुबोयां पछै
आपोआप, जुलमी जळ मांय!
