हरी टांस काची कंवळी दूब माथै
कंवळी नान्ही निस्छळ
बिखेरती मीठी हंसी पौती
कूद फांद करती घालती घूमर
देख्यो च्यांरूमेर बोलै अचाणचक आ हा
अर ठीक बीं पळां
गूंजण लागै म्हारै कानां
पसवाड़ै खड़्या पेड़ां रा पत्तां सूं
महकतो चहकतो संगीत
बैवण लागै म्हारी दीठ मांय
कळकळ-कळकळ करती
कोई पवित्तर नदी री
निरमळ जळधार गूंजावती जकी
जीवण री अणथक अमर राग
अर म्है सोचूं
इण सूं पछै कांई हुंवतो हुवैला परवार
परम आत्मा परम तत्त्व
बिरम रो साख्यातकार
जको सिमट’र आपोआप
आय जावैला बगीचै मांय
पेड़ां रै पत्तां रै लैरकां सागै
पवित्तर नदी री
जळधार री कळकळ मांय
नान्ही पोती मोळश्री री
निस्छळ निस्कपट खिलखिलाट मांय।
