जेता काळा बादळ जेतौ गोरौ जळ
च्यारूं आडी उतना ही भोळा-भोळा छळ
खा लेबौ घणौ कठण नाव कै बना
सुख छै जश्यान कोई संघाड़ा कौ फळ
खाती-पीती बेरां पाटी बांध्यां बैठ्या लोग
खायां जासी नीर्यां जाऔ थां भलांई खळ
होटां पै सूं उडगी सोरम सरमा’र
माथा पै उघड़ आया तीन-तीन सळ
