कंवळ ज्यूं कंवळी,
मन-मूंघी गीतां गायी
सुपना जाणी जमानै रै होठां
मोट्यारी,
तूं घण कोड़ां–घणी बखाणी।
पण अै बखाण कूड़ा-थोथा,
अै बोल सिरफ
बातां तक कैवण रा
मोट्यारी,
अबखी घाटी–अणपूग।
मोट्यारी
कोरी भावूकता, बावळी अणसूझ
नीं सुध
नीं बिस्वास खुद रै सांस थकै
नीं ठांव, नीं ठीकाणो
पग-पग में ठोकर
मारग बैवतां
बातां-बातां रै छेड़ै
बिकै है
मोट्यारी अणमोल।
कळपै पल-पल में
झुरै अर सहलावै
दिल रो दरद अणतोल।
मोट्यारी
दीवलै री बाट,
बळै तिल-तिल
पतंगै रो नास।
मोट्यारी
सोनै रो मिरघ
असिधार म्यान जड़ाऊ
पण हिवड़ै में काळ
काचै रूंख री डाळ
मोट्यारी थोथो भरम
या रेसम-गूंथ्यो जाळ!
पण
अणजाण बण्यां भटकै
मोट्यारी लार
मानवी जुगां-जुगां
बिकै सरे-बजार
रुळै काळी रातां
घर फूंक, बावळा सहलावै
मोट्यारी री पैनी घातां
अर डुसक्यां भर-भर रोवै मोट्यारी,
थारी चींता कर-कर बातां।