आस पर कवितावां

कविता158

तूं

सत्य पी. गंगानगर

डंकै री चोट

जयनारायण व्यास

रोज़ेदार

सत्य पी. गंगानगर

मून मारै चिरळाटी

आनंद पुरोहित 'मस्ताना'

कांईं ठां

विक्रमसिंह गून्दोज

सब राजी खुसी छ

कृष्णा कुमारी ‘कमसिन’

चालतोई चाल

वासु आचार्य

चाल म्हारा चरखा घर रर घर

भौमराज भंवीरू ‘मंगल’

अेक दीवौ

सांवर दइया

सबद चित्राम

अब्दुल वहीद कमल

लावौ दौ माचिस

पारस अरोड़ा

तसवीर नी बोले

कैलाश मंडेला

कविता रो मारग

गजेन्द्र कंवर चम्पावत

जीवण-जोत

सत्यप्रकाश जोशी

हेलौ

सांवतराम कासणिया ‘प्रेमी’

लूण रो खार

मीठालाल खत्री

सावचेत जे रहतौ

अस्त अली खां मलकांण

औ बिजौगण

अस्त अली खां मलकांण

तूं आइजै

सांवर दइया

नुवों नुवों परभात रै

कुंदन सिंह 'सजल'

अमोघ ओखध

मगर चन्द्र दवे

चिंता नीं करणी

नगेन्द्र नारायण किराडू

कांई लेयगी

आशीष पुरोहित

आदमी नै बईरु

दीपिका दीक्षित

अमरबेल मिनख

सुधीन्द्र कुमार ‘सुधि’

तिरस

रचना शेखावत

मनकासार

दीपिका दीक्षित

सुतन्तर नागरिक

कमर मेवाड़ी

डाक्टर

कैलाश मंडेला

सरबनास रो निरत

सुब्रह्मण्य भारती

जका बखत नै सैसी

वासु आचार्य

थारी निजरां

हरीश सुवासिया

कविता

कैलाश मंडेला

अर खाक हो जाऊंगो म्हूं

हेमन्त गुप्ता पंकज

हिवड़ै रा गीत

दीपचन्द सुथार

पांगळा भाई

गोरधन सिंह शेखावत

बीमारी

दीनदयाल शर्मा

हिलमिल चालो

त्रिलोक शर्मा

म्हारो इंदरधनख

रेणुका व्यास 'नीलम'

दिवलो

सवाईसिंह धमोरा

हाथ री बात

अर्जुनसिंह शेखावत

पैल

राजेन्द्र सिंह चारण

जलम-दिन

कृष्णगोपाल शर्मा

उगतो सूरज

उगमसिंह राजपुरोहित 'दिलीप'