उदधि छिपै अह वनि छिपै यहु सवु सरणु निरेथु।
सिंह तणै मुखिम्रिगु पड़्यउ को रक्खण समरत्थु॥
उदधि अवनि गिरि गुफा सग्गि सुरपति पहिं लुक्कै।
धरतलि फणि बलि दुड़ै तउनवि मरणह चुक्कै॥
जिम सिंघह मुख मांहि कांइ धरु कर तन कंपै।
तिक्ख दाढ छलु लहवि सुतो चंपै ही चंपै॥
मम तिजउ मित्त साहस सकति कहै भानु धीरत वयण।
देखहु विचारि पंडित पूरिष हो सत्य सत्य अवरण सरण॥