नैणां नेह ज्यूं बादळ मेह, उमड़ियो थारै काज

सावण नेड़ै बरस सी, थी आसाढां आस

भादवड़ो सूखो गयो, जोवत थारी बाट

बिन थारै कियां बुझसी इण पपैयै री प्यास

आसोजां भलै आवजो राखत नेह री लाज

झुळसै काया नेह अगन में, लागत काती मास

मिंगसर में नहीं जीव सूं, बचसी न काया–राख

उडीकत-उडीकत बिसर गयो जीवण रो विश्वास।

स्रोत
  • पोथी : कवि रै हाथां चुणियोड़ी
जुड़्योड़ा विसै