अे जी थांरा टाबर झुर-झुर रोवै म्हारी माय
हालरियै हुलरावण तू कद आवैली?
कूंपा इमरत रा कद ल्यासी म्हारी माय।
थाक्यां अडीक बेल बळ जावैली॥
जलम दियां पछी सुध नहीं पूछी
अे जी हूं तो रड़तां रड़तां हार्यो म्हारी माय
म्हारो लाड लडावण तू कद आवैली॥
आभै पछट्यो म्हनै धरती न झाल्यो।
अे जी हूं तो कुओ छोड़ कठै जाऊं म्हारी माय
पारेबां री पांत अब तो उड़ जावैली॥
धरम गयो रे म्हारी धरती लेग्या
अे जी अब तो पत रजपूती री जावै म्हारी माय
रमझोळा झमकाती तू कद आवैली॥
आवै तो छोटो सो अेक खांडो ल्याजै
अे जी म्हारै बख्तरियो लेती आअे म्हारी माय
थारै तो छोरू री जान चढ़ जावैली॥
सरणाई साधार कहीजै तू
अे जी थारै वचनां री प्रत पाळो म्हारी माय
म्हारो शीश नमतां थांरी आंख लाजैली॥
