पाबू ओछाह ऊमरां कोट सोढां रै पधारे पांणां,

जाडां थंडां घूंमरां उबारे बांणां जोड़।

तठै धारे धाट नूं प्रवांण डांणा मूंछ तांणां,

उडंडा उडांणां सारे सस्त्रां आरोड़।

अमांमां सबोळा साथ बणायो अमंगां अंगा,

हगांमां जांनरां अंगां हबोळां हमन्न।

दुबट्टां जीन रै खीची फेरियासांसणा दोळा,

घेरिया सुरभ्यां टोळा चारणां घमन्न।

रचाई चम्मरी सोढी बीनणी सजोड़ी रूप,

मचाई भम्मरी घोड़ी धूम बंधां मोड़।

जंगीलो झाळवीं दीठ धावियो बाहरू जठै,

रंगीलो काळवीं पीठ आवियो राठोड़।

कंपे भार पीठ कंधां कड़क्के जरक्कां काम।

तड़क्के सूजोम कुळी खड़क्के पताळ,

गोम पाट धड़क्के गड़क्के आठ कुळी गढां,

बड़क्के किरोड़ दढ्डां भभक्के बैताळ।

चहक्के नैराळ ग्रीध गहक्के गटक्कां चूर,

पत्र पूर जोगण्यां डहक्के डाक पांण।

सींग धोरी लहक्के सहक्के बीर भद्र सूतो,

चमंक्के चहक्के मोर कुबांणी आचांण।

सची ताळ चुक्के इंद्र लोक धूजे सुरां परां सेत,

परां सैत धूजे दसूं दिसा द्रग पाळ।

फळक्के समुद्र सेस सळक्के हजार फुणां,

पुणां धार नद्यां नीर खळक्के प्रनाळ।

आवधां जड़ैल जंगां कसीसां कड़ैल आयो,

तसीसां धड़ैल आयो घड़ैळ त्रसांण।

उपाड़तां तुरंगा बागां मांटीलौ खड़ैल आयो,

आंटीलो अड़ैल आयो लड़ैल आरांण।

ऊपरां कैरवा घड़ा अड़ेवा भीमेण आयो,

पब्बै पैं पड़ेवा सक्र झड़ेवा पडंग।

अधायो लंकाळ परै लांगड़ो लड़ेबा आयो,

बैरियां धांधळां छात खड़ेवा बिड़ंग।

वित्र जंभा परै इंद्र ढाळियो पांडीस बज्र,

जाळियो छांडीस काळ जवन्नरा जांन।

उरां सूं ध्रसंड दुजी मेळतो डांडीस आयो,

भेळतो खांडीस आयो भूधड़ा भयांन।

आका रीठ बीरभद्र जिग्ग पै गोड़तो आयो,

खगेस तोड़तो आयो पनंगां खैसोव।

अभैमन्यूं कैरू किल्ला रच्यौड़ा धोड़तो आयो,

डंडील रोड़तो आयो मारवो दैसोत।

राड़ी गारो रोसैल अबीढो घेटो राड़ रंगी,

बेढी गारो जोसैल लपेटो खांगो बंक।

बींद राजा बारंगां मोहतो आयो नोल बनूं,

आरांण ढोहतो आयो थोहतो अबंक।

बाज्यंद्रां जेळिया खींच्यां ऊपरैं राठौड़ बींद,

तठै जींद साम्हां पाव हेलिया तै बार।

दळां जाडा थंडां चाळ मेळिया लाळवा दीठां,

खळां आडा खंडां पाल भेळिया तोखार।

राहिजादो आवंतां सबोळा टोळा लीधां रूड़ो,

साहिजादो कडूड़ो हबोळा कीधां सार।

तठै नाळ गोळा सूड़ो चलंता ऊरिया ताजी,

जठै राव बूड़ो सेस सलोळा जोधार।

गाजरो गैजूह झंडां पाड़तो गाहड़ी गाडो,

साजरो झड़ंतां जाडो जंगां जै सबोळ।

आजरो बींटियो सेर आडोयेळा लागोआभ,

लाजरो बींटियो लाडो बागो जळा बोळ।

उठे सोर झाळा आग जागी घोर आरावां यूं,

लागी आभ धवां धोर लोर अभ्र लाग।

छायो बोम गोम रैणा दीह निसा थायो छार,

आयो धोम छक्कां सूर अंधेरो अड़ाग।

धुवै काळ बडंका धुहाड़ बग्गी बाणां धोक,

कबाणां अढार टंकी बग्गी घोख क्रोध।

सातूं बीसी सांवळा सझोक गोडी तठै साझी,

जठै सो कबादी खीच्यां ऊपरै सजोध।

बेधखां घड़ाका परै केवणां कड़ाका बागा,

जंगां धू धड़ाका बागा बड़ाका झड़ैल।

लोहड़ा लड़ाका सूरां धड़ा धड़ाका लागा,

त्रभागां खड़ाका बागा भड़ाका तड़ैल।

उडै केरदां सीस जुज्रबां मरद्दां नद्दां,

उडै केह बद्दां मद्दां दमाकां अड़ाण।

हाक पूरा सबद्दां हकारै बीर हद्दां हाक,

धाक सूरां नवद्दां बकारै सदां ध्रांण।

छूटै कै तमंचां मार बिछूटै खंजरां छुरां,

फूटै के पंजरां पार कळेजा फड़क्क।

जूटे के पड़े सो ऊठै निखूटै झबोळ झक्खां,

तू़टै के बिसुंड हक्कां हबोळा तड़क्क।

माथा पड़तां थटारा पटारा बकै मार मार,

आर पार कटारां समार हुवै पार।

छटा रा तेज ज्यूं तेग बठारा घायलां छक्कै,

मठारां भभक्कै श्रोण दुधारा मझार।

बांणा सा बटक्कां झाट झटक्का अलंगां बीचि,

ऊटक्कां छटक्कां जुंही बटै डाळ अंग।

धापे ग्रीध गटक्कां जोगण्यां बीर छक्कां धार,

धड़ा धू लटक्कां स्यंभू गळापै धरंग।

बराधीस परै देव दैंतां परा धीस बागो,

लंका करा ताळ बागो राघवे लंकीठ।

बीर खेत कैरू पड़ां लोहां बराताळ बागो,

राठोड़ा खीचियां बागो नरा ताळ रीठ।

जैदरत्थी पारत्थी उडायो सीस बांणां जठी,

अठी दूसासेण द्रोण गांगेय ओपाळ।

बूरे श्रवा वाळी जादू सातकी छुडाई बांणां,

भूरेश्रवा बाळी भुजा उडाई भोपाळ।

आका रीठ मंडी राड़ ईसरी देखबा आई,

खंडी सेन घोड़ां भड़ां सीसरी क्रोधार।

कळे श्रोण थंडी कीच आवघां बीसरी करां,

चंडी पगां डंडी नींठ नींसरी चौधार।

आयो काग भुसंडीस उडंडीस नील अद्र,

ख्याल पै जखीस धायो छडीस खतंग।

झूळ लीधां पीधां रत्र नचे पैं चंडीस जायो,

पैन दी थंडीस जायो खैचें तै पतंग।

छायो गैण रंभां थोक अंबंरा बिमाणां छायो,

बींण पै मुनेस आयो हंसायो बीरांण।

तमासो दिखायो छायो सूर चद्रं तारा सैत,

काळी सेत स्यंभू डाक बजायो करांण।

गज्यंद्रां धारणा गढां कोटां उबारणां गल्लां,

कोल बोल कारणां निभायो सो कहाव।

केविया मारणां थाट सुपातां सारणां काज,

गऊ थाटां चारणां सूंपिया गाढे राव।

पड़े थाट है गजां अनेका थाट साथ पाड़ै,

चड़े चंद अड़े आभ क्रीत भू चोकूंट।

सातूं बीसी आगै लड़ै चंद डांभो पड़े साथ,

बारंगां बिमाणां खड़े पध्नारे बैकूंट।

इंद्र लोक इंद्र साथ सिधायो दूसरो इंद्र,

लूंणवार मोतियां बधायो आघो लेर।

थाट झूळ देव बांमां मंगळ उचार थायो,

चूंर डोळ्यां आयो बाजा बाजतां चोफेर।

सोढी सती बैदेही राठोड़ बूड़ो सती साथ,

बसे हेम गोखां बास जैदेही बुरग्ग।

अैं देही भाळवी जोति सूरजी ऊगियौ उदै,

सैदेही काळवीं सैंत पूगियो सुरग्ग।

पूरी छाप माथै आप धिणाप राखज्यो पूरी,

आप बीत सांमाप अमाप रच्छ्या ओर।

रजू भूरा बाघ बाप बाजै तूं मारवा राव,

साचै चाव जप्यौ जाप संकरै सामौर।

स्रोत
  • पोथी : राजस्थानी शक्ति काव्य ,
  • सिरजक : शंकरदान सामौर ,
  • संपादक : भंवरसिंह सामौर ,
  • प्रकाशक : साहित्य अकादेमी, नई दिल्ली ,
  • संस्करण : द्वितीय
जुड़्योड़ा विसै