इतै खुरम आवियौ, साह परि सझि दळ सब्बळ।
धर साहां धौपटै, खलक मंडि पड़े खळव्भळ।
तांम साह तेड़ियौ, ‘गजण’ जीपण गजभारां।
अवस को (इ) ऊबरां, तेड़ि लीधा तिण वारां।
करि ‘गजण’ थाट खटतीस कुळ, आरावा गज धज अगां।
हालियौ साह संकट हरण, खुरम साह भांजण खगां॥