मोतिदाम छंद5 कियौ तब मार हुकम्म सु हेरि बहैं बहु भाँति त्रिबिद्धि समीर भए मतवार सु खेलत फाग मिटै जग सीत न ताप न तोय लगी लखि वायु सबै तिहिं वार
छप्पय3 इक्क समय आखेट, राव खेलन वन आए जैत राव चहुवाँन सकल विद्याजुत सोहै तब सुहेम करि कोप सीत अति जगत प्रकास्यौ
पद्धरि छंद7 इक आस्रम सुंदर अति अनूप पहुँचे सुमारि ऋषि निकट आय रति परम प्रिया ऋतुराज जानि रबि तपै विषम अति किरन धूप संगीत भाव गावैं अनंत